Zo. 22 nov. 2026
← Voorpagina
OpinieDénia

De vrede van de dapperen en de vrede van de luiaards

Na het artikel «We sluiten ons niet aan bij deze politieke oorlog», gepubliceerd door Gent de Dénia op Denia.com, reflecteert El Aguijón over waar de dialoog eindigt en waar de verplichting tot meningsverschil begint.

El Aguijón
Woensdag 4 november 2026, 15:20 · 4 min leestijd
Zwart-witillustratie van drie politici: een confronteert boos, een ander debatteert standvastig en de derde blijft ontspannen met een olijftak.
Zwart-witillustratie van drie politici: een confronteert boos, een ander debatteert standvastig en de derde blijft ontspannen met een olijftak. · Ilustración: El Aguijón de la Marina · La Marina Times

Gent de Dénia heeft aangekondigd dat het zich niet zal aansluiten bij de politieke oorlog. En gezien het spektakel dat sommige van onze vertegenwoordigers opvoeren, is de verleiding begrijpelijk. Politici die de apocalyps voorspellen als de anderen gaan regeren, en anderen die geen enkel voordeel van de tegenstander willen erkennen – any oproep tot gezond verstand klinkt bijna revolutionair. Mario Vidal en zijn mensen vragen om respect, dialoog en minder confrontatie. Daar valt niets tegen in te brengen. Het probleem is dat het in de politiek meestal veel gemakkelijker is om het met iedereen eens te zijn dan om iemands problemen op te lossen.

Want het is goed om dit duidelijk te stellen: confrontatie is niet noodzakelijk slecht. Slecht zijn belediging, leugen, gratuite discreditatie of van de tegenstander een vijand maken. Maar stevig debatteren, fouten aankaarten en verantwoording eisen is niet alleen legitiem: het is een van de verplichtingen van wie zich in de politiek begeeft. Als een regering een verkeerde beslissing neemt, is de oppositie niet daar om haar een schouderklopje te geven en voor te stellen dat ze het rustig bespreken bij een kopje koffie. Ze is daar om aan te tonen waarom ze het mis hebben, een alternatief te bieden en dat te verdedigen, ook al stoort dat iemand. Democratie heeft geen politici nodig die permanent boos zijn, maar ook geen verzameling diplomaten die vastbesloten zijn niemand lastig te vallen.

Gent de Dénia weet dit perfect. In 2023 vroeg Mario Vidal om een naamafroeping over het Algemeen Structureel Plan, en zijn partij stemde tegen een document dat een gevoelige clausule over vermogenswettige aansprakelijkheid van het gemeentehuis bevatte. Dat was politieke confrontatie in de volle zin des woords, met namen, stemmen en verantwoordelijkheden. Niemand hoefde van de tegenstander een vijand te maken om de meningsverschil duidelijk te maken. Dat is precies het soort politiek dat ter sprake zou moeten worden gebracht: degene die zich inzet, zijn nek uitsteekt en een duidelijk spoor van zijn beslissingen nalaat. Want gezond verstand is prima, maar soms bestaat het simpelweg uit opstaan en nee zeggen.

Diezelfde geest van standvastigheid zou aanwezig moeten zijn in de rest van de gemeentelijke debatten. In Dénia ontbreekt het niet aan onderwerpen die een eisende oppositie verdienen: controversiële besluiten, openstaande problemen en handelingen van de gemeentelijke regering die ter discussie moeten worden gesteld. Daar moeten mooie woorden worden gevolgd door daden. Respect tussen tegenstanders is een deugd, maar zou nooit een excuus moeten worden om kritiek op diegenen die de verantwoordelijkheid voor bestuur hebben af te zwakken. Politiek bestaat niet uit het goed stellen met iedereen, maar uit het verdedigen van wat men gelooft, zelfs als dat onprettig is.

Misschien daarom zou het goed zijn onderscheid te maken tussen twee manieren om politieke vrede te begrijpen. Er is de vrede van de dapperen, van diegenen die openlijk van mening verschillen, hun overtuigingen verdedigen en daarna kunnen onderhandelen. En er is de vrede van de luiaards, van diegenen die zich liever verschuilen achter goede intenties om moeilijke besluiten te vermijden. Want hoffelijkheid en standvastigheid sluiten elkaar niet uit, en eensgezindheid verliest veel van haar waarde als het vereist dat je zwijgt over wat je onrechtvaardig acht.

Dénia hoeft niet te kiezen tussen permanent gekibbelgestook en beschaafd stilzwijgen. Het heeft politici nodig die kunnen discussiëren zonder elkaar te haten, tot akkoorden kunnen komen zonder hun principes op te geven en dingen bij hun naam kunnen noemen wanneer dat nodig is.

Heerschappen van Gent de Dénia, sluit je niet aan bij enig gescheld. Maar geef ook de gevechten niet op die het waard zijn gevoerd te worden. Want er is iets erger dan een politicus die over alles discussieert: een politicus die, om niemand lastig te vallen, uiteindelijk niets verdedigt.

Bronnen

DelenFacebookXWhatsApp

Ontvang La Marina Times in je inbox

Het belangrijkste nieuws van de Marina Alta elke ochtend, of elke vrijdag het meest gelezen van de week.

Frequentie
Log in om mee te praten. Reacties verschijnen onder je weergavenaam.
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste.